Ölesim var ama geri gelemeyeceğimden korkuyorum. Saçma sapan bir dünyada, abuk subuk, gerizekalı gibi yaşıyorum. Bazen kendi kendimi tanımsız motivasyonların içinde buluyorum. Böyle huzur gibi birşey. Fakat sonrasında g*t gibi kalıyorum. Ot muyum neyim?

B*k böceğinin bile dünyaya benden daha fazla faydasının dokunacağından eminim. Bi b*k olamadım anlayacağınız. Yaşım 30. Evlenmedim. Evlenesim de yok. Offff…

Sanki şarkılarda yaşıyorum hayatı. Fantastik bir geleceğin utopik hayallerini de kuruyor olabilirim. Sigaramı biramı içeyim o bana yeter düşüncelerindeyim…

Ruhum bir yerden fire veriyor ama nereden bilmiyorum. Evden işe işten eve nakliye firması gibi kullanıyorum vücudumu. Ne spor yapıyorum ne de yediklerime dikkat ediyorum. Bir şekilde hayatım boktan ilerliyor ama sebebini bilmiyorum.

Bunu da oku >  Ateist Gönül Şahin vefat etti fakat keşke düşünceler vefat etseydi!

Motivasyonumu kaybediyorum bu aralar. Bazıları bu duyguya huzur der. Her ne altsa…

Ölemiyorum…